در رفتگی مکرر شانه (Recurrent Dislocation of Shoulder)

علت در رفتگی مکرر شانه

شیوع دررفتگی مکرر شانه به مراتب بیش از مفصل های دیگر است و بعضی متخصصین این دررفتگی شانه و کتف را تا 40 درصد هم ذکر کرده اند. در رفتگی شانه در جوانان و افراد کمتر از چهل سال شایع است. در حالی که در افراد بیش از 40 سال به ندرت دیده می شود. در رفتگی مکرر قدامی مفصل شانه به مراتب بیش از در رفتگی مکرر خلفی دیده می شود ولی علت آن به خوبی معلوم نیست. قطعاً شدت و نوع ضایعه ناشی از ضربه اولیه که باعث در رفتگی شانه شده است در تکرار در رفتگی شانه و کتف مؤثر است. در مواردی که ضربه اولیه باعث پارگی کپسول مفصل شانه شده باشد کپسول پس از مدتی التیام می پذیرد و در رفتگی عود نمی کند. در حالی که اگر ضربه باعث کنده شدن لبروم (Glenoid Labrum) شود (Bankart’s Lesion) امکان التیام کمتر و عود در رفتگی شانه و کتف شایع است. وجود نقص استخوانی در قسمت خلفی- خارجی استخوان بازو (Hill- Sachs Lesion) در این بیماران شایع است. در مواردی اگر پزشک صلاح دیده توصیه می کند به دکتر جراح شانه مراجعه شود.

نشانه ها و علایم در رفتگی مکرر شانه

شرح حال این بیماران گویای بیماری آن هاست. گاه بیمار اظهار می دارد که هر گونه حرکت نامربوط باعث در رفتگی شانه می شود و در بعضی از موارد بیمار چندین مرتبه در روز دچار درر رفتگی شانه می شود که خود آن را جا می اندازد.( درمان نیمه در رفتگی شانه ) دو کردن باز و چرخش آن به بیرون (مانند دست را در آستین کت کردن) موجب وحشت بیمار از در رفتن مجدد شانه می شود که به آزمایش وحشت (Apprehension Test) که علامت اختصاصی این بیماری است معروف است.

درمان علایم در رفتگی مکرر شانه

درمان غیر جراحی در رفتگی مکرر مفصل شانه بی فایده بوده و باید آن را با عمل جراحی درمان نمود. اعمال جراحی مختلفی برای در رفتگی مکرر شانه وجود دارد. در حال حاضر ترمیم لبروم به کمک عمل جراحی باز یا به کمک آرتروسکوپ عمل جراحی انتخابی است. البته نوع عمل بستگی به نوع ضایعه و تجربه جراح شانه ممکن است متفاوت باشد.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها