عوارض، تشخیص و درمان روماتیسم مفصلی

عوارض روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) نوعی بیماری خود ایمنی است که دستگاه ایمنی بدن بر علیه خودش فعال می شود و به مرور زمان باعث تخريب و تغيير شكل مفصل مي شود و استخوان و غضروف داخل مفصل به مرور دچار خوردگي مي شوند. اين تغيير شكلها به همراه التهاب غلاف هاي تاندوني مي توانند باعث عوارض ديگري هم شوند. حالاتي شبيه در رفتگي استخوان ها، فشار بر روي اعصاب و.... البته اين به آن معنا نيست كه همه بيماران دچار چنين عوارضي مي شوند سير باليني و شدت اين بيماري در بيماران مختلف متفاوت است. بعضي ها بيماري خفيف و با سير آهسته اي دارند و در مقابل بعضي ديگر هستند كه بيماري در آنها به سرعت پيشرفت مي كند و خيلي زود ناتوان مي شوند.

تشخیص روماتیسم مفصلی

تشخيص اين بيماري با مشاهده علايم باليني ميسر است هيچ آزمايش اختصاصي وجود ندارد كه فقط در اين بيماران ثبت شود ماده در خون وجود دارد كه به فاكتور روماتوئيد معروف است و به اختصار آن را RF مي نامند.RF در80 تا90% بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد وجود دارد اما مثبت شدن RF نشان دهنده هيچ چيزي نيست. ممكن است در يك فرد RF مثبت باشد و بر عكس ممكن است در يك فرد مبتلا به اين بيماري RF نباشد يك نكته قابل توجه اين است افرادي كه به اين بيماري مبتلا هستند اما RF در آنها مثبت نيست به احتمال قوي دچار عوارض خارج مفصلي اين بيماري مي شوند به عبارت ديگر مي توان گفت مثبت بودن RF در يك بيمار نشانه خوبي است.

درمان روماتیسم مفصلی

درمان آرتريت روماتوئيد درمان علامتي است هدف از درمان كنترل درد و حفظ توانايي فرد براي كار وزندگي است اولين داروهايي كه براي اين بيماري كاربرد دارند دسته داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي مثل آسپرين ايبوپروفن و ايندومتاسين هستند البته نه با دوز معمولي كه هميشه مورد استفاده قرار مي گيرند دوز درماني گاهي مي تواند به حد 12 قرص آسپرين در روز هم برسد و روشن است كه مصرف اين داروها در اين حد مي تواند منجر به عوارض گوارشي مثل خونريزي معده و.... شود دسته ديگر داروها داروهايي هستند كه سيستم ايمني بدن را ضعيف مي كنند فراموش نكنيد كه آرتريت روماتوئيد يك بيماري خود ايمني است اين داروها به خوبي ميتوانند آرتريت روماتوئيد را كنترل كنند اما عوارض فراواني دارند مثلا از داروهايي كه عموم مردم به آنها كورتون مي گويند بايد با احتياط بيشتري استفاده كرد چرا كه اين دارووها اگر چه از شعله ور شدن آرتريت روماتوئيد جلوگيري مي كنند اما عوار ض جانبي طولاني مدت آنها كه شامل پوكي استخوان و شكستگي هاي استخواني است اگر آزاردهنده تر از خود بيماري نباشند بهتر نيستند
در كنار درمانهاي دارويي كار درماني و فيزيوتراپي هم بسيار مؤثر است به هر حال بايد اميدوار بود كه در آينده نزديك داروهاي مؤثرتر و روشهاي درماني بهتر براي اين بيماري كشف شوند اگر چه تاكنون قدمهاي قابل ملاحظه اي در فهم علت اين بيماري و پيامدهاي آن برداشته شده اما همچنان علت زمينه اي اين بيماري نا شناخته است.

منبع: آزمایشگاه 2004